تبلیغات
دست نوشته های هل هلکی

دست نوشته های هل هلکی

ایمان آوردم که :[عمومی , ]

دوباره آورم ایمان
                        _ كه عشق بیهوده ست!
مرا به خود بگذار
مرا به خاك سپار
كسی ؟!
نه ، هیچ كسی را دگر نمی خواهم
خوشا صفای صبوحی
            صدای نوشانوش
                        زجمله می خواران
خوشا شرار شراب و
                        _ ترنم باران
گلی برای كبوتر
گلی برای بهاران
گلی برای كسی كه
            مرا به خود می خواند
                        _ زپشت نیزاران
مرا به من بگذار
به خویشتن بگذار
من و تلاطم دریا
تو و صلابت سنگ
من و شكوه تو
            _ ای پر شكوه خشم آهنگ
من و سكوت و صبوری ؟
من و تحمل دوری ؟
مگر چه بود محبت 
            كه سنگ سنگش را
                        _ به سر زدم با شوق ؟
من از هجوم هجاهای عشق می ترسم
امید بی ثمری خانه در دلم كرده ست
به دشت و باغ و بیابان
به برگ برگ درختان،
و روح سبز گیاهان
گر از كمند تو دل رست
دوباره آورم ایمان
                        _ كه عشق بیهوده ست !
مرا به خود بگذار
مرا به خاك سپار
كسی ؟!
نه ، هیچ كسی را دگر نمی خواهم
خوشا صفای صبوحی
            صدای نوشانوش
                        زجمله می خواران
خوشا شرار شراب و
                        _ ترنم باران
گلی برای كبوتر
گلی برای بهاران
گلی برای كسی كه
            مرا به خود می خواند
                        _ زپشت نیزاران
                                                            حمید مصدق

منبع : وبلاگ گروهی دانشجویان قم

نوشته شده در دوشنبه 24 بهمن 1384 و 11:02 ق.ظ توسط ملدابا

ویرایش شده در - و -

لینك مستقیم مطلب || نظر ها []



کو آن دلبر فتنه گرم؟! :[عمومی , ]

فرق تو با من این است كه تازه ترین تحولات روحت را به اطلاعم نمی رسانی . می دانم كه می دانی دلواپس توام . اگر بخواهم مایه كاری كنم و دست به سرمایه ببرم و از نامه های شورانگیزی كه برایت نوشته ام وام و الهام بگیرم ، می گویم : به تعبیر یكی از نامه ها ، دلم برایت پر می زند . ولی اینكه سراغم را نمی گیری و دو روز است كه در حدود یك دقیقه در اینجا آفتابی می شوی و جز آن خبری از تو نیست، از چیست ؟

می دانم كه فراموشم نكرده ای ، و می دانی كه فراموشت نمی كنم . اگر به اندازه همان یك دقیقه در روز وقت داری ، به كجای عالم بر میخورد كه سری به mailbox ات بزنی ؟ چطور می توانم باور كنم كه احتمال نمی دهی برایت پیام گذاشته باشم ؟

دلت می آید اینقدر بی تفاوت و سربه زیرانه از كنارم بگذری ؟ به هر حال اینك این منم ، ملدابا ! اگر سرت را بلند كنی می بینیم ! (mibiniam)  .

از زبان آن خواننده  كه یك بار ازت خواسته بودم اجازه دهی این اجرایش را دلیت نكنم ، به تو نمی گویم : مكن هرگز فراموشم ! بلكه می گویم : در مورد من خودت را به فراموشی مزن و بمان با من امشب كه دلتنگم و تو مرو از محفل من ! ترك من خراب شبگرد مبتلا مكن ! كه شوق است در جدایی و جور است در نظر؛ كه جورت بهتر، كه طاقت شوقت نیاورم .

بیا كه سخت دلم گرفته است از این مهمان خانه مهمان كش ِ روزش تاریك ! و دلتنگم ! و دیدار تو درمانم .

مرا به جام باده گلگون خراب كن !

امضا : آنكه همیشه آرزمند موفقیت توست . ملدابا

نوشته شده در دوشنبه 24 بهمن 1384 و 03:02 ق.ظ توسط ملدابا

ویرایش شده در دوشنبه 24 بهمن 1384 و 03:02 ق.ظ

لینك مستقیم مطلب || نظر ها []



مطالب قبلـــــــی ...
◊ ایمان آوردم که ...-
◊ کو آن دلبر فتنه گرم؟!...-

صفحــــــات ...